در سال 2000 واشنگتن پست در مطلبی جف بزوس را فرد مصممی توصیف کرد که قصد دارد آمازون را از طریق فرمول مخصوص شغلی خودش به سمت پیشرفت ببرد: "آنچه در دسترس است را در اختیار بگیر و آن را تا بینهایت پیش ببر". شاید آن روزها کسی در واشنگتن پست فکر نمیکرد که بیش از یک دهه بعد بزوس مالکیت آن را به دست آورد. اتفاقی که همین دیروز افتاد و بزوس با پرداخت 250 میلیون دلار – با کمتر از یک درصد ثروتش - صاحب جدید این روزنامه شد.
واشنگتن پست از آیکنهای اصلی در روزنامهنگاری آمریکا محسوب میشود، روزنامهای با 136 سال قدمت که برای چهار نسل در مالکیت خانوادهی گراهام بود و نقش افسانه واری در عرصه خبری آمریکا داشت. در یک مورد خیلی مشهور، میتوان به ماجرای واترگیت در دههی هفتاد میلادی که باعث استعفای نیکسون رئیس جمهور وقت آمریکا شد اشاره کرد، در آن ماجرا باب وود وارد یکی از دو خبرنگاری بود که نقش اساسی ایفا کرد کسی که امروز اظهار داشت از این اتفاق خشنود نیست اما شاید بزوس تنها کسی بود که میتوانست واشنگتن پست را نجات دهد.
اما آنچه به این خبر اهمیتی بیش از بسیاری از معمالات مشابه دیگر داد، شهرت و برند واشنگتن پست به عنوان یکی از تاریخیترین و تاثیرگذارترین رسانههای آمریکا از یک طرف و از سوی دیگر شخصیت جف بزوس به عنوان یک کارآفرین بود، شخصیتی که به بردباریهای طولانی برای رسیدن به سود و همچنین توجه ویژهاش به بخش مشتریان و تاکیدش بر کارایی معروف است. از طرف دیگر اینکه بزوس واشنگتن پست را به عنوان معاملهای در زیر مجموعهی آمازون انجام نداد و آن را با دارایی شخصی و خارج از چارچوب آمازون خرید - پرسشهایی را درباره انگیزهها و دلایل او برای مالکیت روزنامه و آینده واشنگتن پست بوجود آورد. آیا این تصمیمی بر خلاف عقایدش بود؟ یا فواید اجتماعی گسترده باعث شده که او بطرف روزنامهنگاری برود، یا شاید اصلا این خرید برایش یک نوع بازی مثل خرید یک تیم بیسبال است.
انجام این انتقال و انتقالهای مشابه دیگر از نظر برخی تحلیلگران بیانگر یک علامت مشخص از چرخش در کسب و کار رسانههای سنتی مشهور تفسیر شد، یعنی کاهش مالکیت تجاری شرکتهای خبری عام و افزایش نقش مالکان ثروتمند منفرد.
بزوس بینظمی اینترنت را میشناسد
واشنگتن پست در هفت سال گذشته نه تنها سودی نداشت که با ضرر و زیان نیز دست به گریبان بود. البته همانطور که جیمز فالوز در آتلانتیک مینویسد روزنامهنگاری جدی هیچوقت یک کسب و کار خوب نبوده است و همواره نیاز دارد که کنار یک مجموعه سودآور باشد. اکنون نه فقط شکلی که مردم با رسانهها ارتباط برقرار میکنند تغییر کرده است، بلکه همراه با آن شاهد تغییر ساختار مسیری که آگهیها هم کار می کردند هستیم: دورهی مخاطب تودهای به پایان رسیده، و بیش از پیش هدفگیری گروههای مشخص یا دموگرافی اهمیت یافتهاند. این تغییر جهت یکی از چالشهای اصلی روزنامهها و دیگر رسانههای سنتی است که مجبور به روبرو شدن با آن هستند. مواردی که در نامه بزوس به کارکنان واشنگتن پست هم به آنها اذعان شده است:
اینترنت تقریبا همهی اجزاء کسب و کار خبر را تغییر داده است: کوتاه شدن چرخه خبر، تحلیل بردن منابع درآمدی بلند مدت قابل اعتماد، و بوجود آوردن نوع جدیدی از رقابت، که در آن برخی از تازه واردهای کوچک بدون هزینه مشغول گردآوری خبر هستند. اینجا هیچ نقشهای وجود ندارد، و ترسیم مسیر آینده به سادگی نخواهد بود. ما نیازمند نوآوری خواهیم بود، در این معنی ما نیازمند تجربهایم.
آینده واشنگتن پست چه خواهد شد؟
یک سوال اساسی این است که با آمدن بزوس چه چیزی به مجموعه واشنگتن پست اضافه خواهد شد که از توانایی مالکان قبلی خارج بود، جدا از میلیونها دلار منابع مالی؟ آشکارترین مورد شناخت بزوس از جهان آنلاین است. شاید هیچکس در حال حاضر بهتر از او با طبیعت کسب و کار آنلاین آشنا نباشد، او دستکم در برخی موارد رسانهای دیگر مانند کتاب و موسیقی نشان داده که بهتر از هر مدیر اجرایی در رسانهها این کار را بلد است.
در پایان بد نیست به نقل قول طعنهآمیز امیلی بل استاد روزنامهنگاری در دانشگاه کلمبیا اشاره کنیم: یکی از بزرگترین موسسات آمریکا توسط یک کارآفرین اینترنتی خریده میشود، یکی از الیتهای سیلیکون ولی، که توانایی مالی و ثروتش در یک شرایط خاص منطبق شده با انفجار کهکشانی نفوذ برندهایی که پیش از عصر میکروپروسسرها متولد شدهاند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر