دربارهی آیندهی روزنامهنگاری و ژورنالیسم حرفها و گفتههای ضد و نقیض متعددی وجود دارد. برخی از صاحب نظران تغییرات تکنولوژیکی اتفاق افتاده را که باعث دگرگونی کلی در ساختار تولید، توزیع و حتی تفسیر خبر شده برای آینده ژورنالیسم مثبت میبینند و برخی تا آن حد بدبیناند که دورهی روزنامهنگاری حرفهای و سازمانهای خبری بزرگ را رو به انقراض میدانند. گزارش The Tow Center for Digital Journalism یک تحقیق مفصل دربارهی آینده ژورنالیسم است، دربارهی اینکه روزنامهنگاری و ژورنالیسم به کدام سمت و سو در حال حرکتاند. این ده مورد برداشتی خیلی کوتاه از این گزارش قابل توجه است:
1- چگونه نقش روزنامهنگاری در حال تغییر است
جایگاه روزنامهنگار از دست نرفته اما زنجیرهی سردبیری از مراقبت و مشاهدهی اولیه به موقعیت کاری بالاتر یعنی به نقش برجسته شدهی تفسیر و تایید، آوردن منطق به جریان متن، صدا، عکس و ویدیوهای تولید شده توسط مردم تغییر کرده است.
2- به خبر نمیتوان به عنوان یک محصول تمام شده و نه بیشتر از آن فکر کرد
درمصاحبههایی که با روزنامهنگاران انجام شد، موضوع تحت تاثیر قرار دهنده میزان و اندازهای بود که کل سازمانهای خبری در دام گردش کار اولیهی اتاقهای خبر باقی ماندهاند، که در آن هدف نهایی کار ژورنالیستی به عنوان یک تولید منفرد و تمام شده در نظر گرفته میشود. مؤسسههای خبری که بازسازی شدهاند گردش کارشان را در حول و حوش حقایق اساسی جدیدی طراحی میکنند: خبر هرگز یک محصول تمام شده نیست، و دیگر هرگز یک روزنامه یا یک برنامهی خبری عصرانه برای جمعبندی کل کار روز وجود ندارد.
3- چه چیزی در حال از بین رفتن است
اهمیت خبر از بین نرفته است. اهمیتی که به حرفهایها داده میشد از بین نرفته است. آنچه در حال تمام شدن است تک خطی بودن فرایند و انفعال مخاطبان است. آنچه در حال ناپدید شدن است جهانی است که در آن خبر فقط توسط حرفهایها تولید میشد و فقط توسط آماتورهایی مصرف میشد که نمیتوانستند کار زیادی در تولید خبر برای خودشان انجام دهند یا آن را پخش کنند یا همه با هم کنشی بر روی آن انجام دهند.
4- روش قدیمی کسب و کار به تاریخ پیوسته است
سازمانهای خبری باید به طور واضح هر کاری که میتوانند برای کسب درآمد انجام دهند، اما درآمد قابل اعتماد، سود بالا و قاعدهی فرهنگی کسب و کار خبر در قرن بیستم تمام شده و اکوسیستمی که محصول قابل اعتمادی با چنان تاثیراتی داشته باشد هم وجود ندارد.
5- خبرهای فوری حالا اول در پلتفرمها هستند
تغییر در اکوسیستم اینجا به این معنی است که ساختارهای قبلی اجرایی رقابت بین سازمانهای خبری، و بخصوص برای ارائهی خبرهای دست اول و فوری حالا بر روی پلتفرمها انجام میشود. هر سازمان معین خبری ممکن است مجموعهی خودش را برای سریعتر بودن در اخبار ورزشی ازDeadspin سازماندهی کند، یا سریعتر بودن در خبرهای فوری تکنولوژی از Scoblezer، اما هیچ سازمانی امروز نمیتواند به طور ثابت فیسبوک یا توییتر را در سرعت یا پخش خبر پشت سر بگذارد.
6- تغییر تازه آغاز شده است
داستان "پایان یک عصر" ، به هر حال، خودش هم در حال تمام شدن است. ما در حال زندگی در عصر کمترین تمایزها، کمترین محیط رسانهای فراگیر هستیم؛ ما در دورهای هستیم که آینده غیر قابل پیشبینی است. میتوان گفت اکوسیستمی که در اطراف ما شکل میگیرد شامل بازیگران و فعالیتهای بیشتری از امروز خواهد بود.
7- توصیه به روزنامهنگاران
اگر شما به دنبال یک "ذکر" یا "وِرد" ایدهآل برای یک ژورنالیست، نویسنده، تحلیلگر، هنرمند رسانهای، کاوشگر دادهها یا هر نقش یا وظیفهی دیگری که امروز مهم است هستید، "ادامه دادن تا رسیدن" یک توصیه درست است. همانطور که مدیر اجرایی NPR به اندی کاروین در خلال ابتکارش برای گزینش اخبار در فید توییتر گفت، " من نمیدانم تو داری چه کاری انجام میدهی، اما لطفا به آن ادامه بده".
8- توصیه به سازمانهای خبری
روی هم رفته پیشنهادات ما به سازمانهای خبری حتی از توصیههایمان به روزنامهنگاران یا سازمانهای موروثی راحتتر است:
زنده باشید.
9- تولید خبر
تولید خبر از مجموعهای از شغلها به طرف مجموعهای از فعالیتها حرکت کرده است؛ همیشه هستهای تمام وقت از افرادی که در این زمینه کار میکنند وجود خواهد داشت، اما با افزایش تعداد افرادی که به طور پاره وقت در این زمینه فعالیت خواهند داشت مواجه خواهیم بود، اغلب به عنوان داوطلبان، توزیعکنندههایی که کمتر سوالشان به این بر میگردد که چه چیزی خبر هست و چه چیزی نیست و بیشتر سوالاتشان از این قبیل است که "آیا دوستان من یا دنبالکنندههایم این را میپسندند؟" افزایش همپوشانی و همکاری بین افراد تمام وقت و پاره وقت فعال در این زمینه، و بین کارمندان و داوطلبها، هستهی چالش در دههی آینده خواهد بود.
10- تعهد به تطبیق
بیش از هر استراتژی یا قابلیت، کانون مزیت و امتیاز در این محیط تعهد به تطبیق است، به همان صورت که حقایق مسلم قدیمی فرو میریزند و قابلیتهایی جدیدی که ما هنوز فقط بخشی از آن را درک کردهایم مورد پذیرش واقع میشوند. به یاد داشته باشیم که تنها دلیل هر کدام از این موضوعات بیش از کارمندان کنونی آن چیزی است که ما عادت داریم آن را صنعت خبر یعنی ژورنالیسم بنامیم – گزارشگری واقعیت، دربارهی هر آنچه هر کس در هر جایی نمیخواهد منتشر شود - - که این یک ضرورت عامالمنفعه است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر