Josh Catone در مطلبی که برای مقدمهی یک تحقیق در mashable نوشته این پرسش را مطرح میکند: که آیا تدریس سواد رسانهای مهم است؟ و در ادامه اشاره دارد به این:که در حال حاضر 630 میلیون سایت در اینترنت وجود دارد که هر ماه نیز بر تعداد آنها افزوده میشود؛ به اضافهی اینکه هر کدام از این سایتها هم هزاران و چه بسا میلیونها صفحه مجزا در خود دارند. برای نمونه او به سایت شبکه CNN اشاره میکند که بیش از 47 میلیون صفحهی ایندکس شده در گوگل دارد.
دسترسی به این حجم از اطلاعات به خودی خود یک اتفاق خوب برای جوامع است. انسانهای بیشتری به آگاهی و دانش دسترسی پیدا میکنند و صداهای بیشتری شنیده خواهد شد. نویسندگان دیگر محدودیتهایی که ستونها و سطرهای روزنامه به آنها تحمیل میکردند را ندارند و میتوانند گزارشهای عمیقتر و وسیعتری ارائه کنند که به کمک مولتیمدیا نسبت به قبل تعاملیتر هم هست.
اما از نظر Josh Catone مشکل از اینجا شروع میشود که مردم مجهز به ابزار و مهارت مورد نیاز برای درک منطقی این حجم از اطلاعات نیستند، او میگوید:
اگر شما ندانید یک توییت را چگونه تفسیر کنید آیا بیسواد نیستید؟ اگر نتوانید تفاوت حقیقت و دروغ را در توییتها بیان کنید، آیا به این معنی نیست که شما سواد رسانهای ندارید؟
او به درستی میگوید که اگر ما نتوانیم محتوای دروغ را از حقیقت در توییتر و فیسبوک تشخیص دهیم، یا اگر نتوانیم منابع قابل اعتماد را در جستجوی گوگل پیدا کنیم، همهی اطلاعاتی که بدست میآوریم به جای اینکه کمکمان کنند به ما لطمه و آسیب خواهند زد.
بنابراین طبیعی است که وقتی تکنولوژی در حال پیشرفت است و مسیر ما با توییتها، مقالهها، ویدیوها، عکسها و پستهای بیشتر پُر میشود، مفهوم سواد رسانهای نیز با آن رشد و تکامل پیدا کند.
به عنوان عضوی عملگرا در جامعهی دیجیتال امروز فقط نباید قادر به استفاده از شبکههای اجتماعی و ابزارهای انتشار آنلاین باشیم، بلکه باید بتوانیم به طور انتقادی دربارهی همهی فرمهای رسانهای بیاندیشیم. رسانههای اجتماعی این توانایی را دارند که با سرعت زیاد حقیقت یا دروغ را برجسته کنند، و بدون یک زیربنای محکم در سواد رسانهای – کار سادهای نیست که بتوان منابع درست را تشخیص داد.
در بخش دیگری از این مطلب Josh Catone به نتایج یکی از تحقیقات Pew اشاره دارد که در آن 83 درصد از معلمها گفتهاند که فکر میکنند میزان اطلاعات موجود برای دانشآموزان زیاد و آسیبزا است. و 60 درصد نیز گفتهاند که یافتن منابع مورد اعتماد در میان سیلی از اطلاعات کار دشواری است. بنابراین شاید عجیب نباشد که 90 درصد آنها موافقند که آموزش سواد رسانهای باید در برنامههای درسی مدارس گنجانده شود.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر