داگ ادوارد کارمند سابق گوگل که خودش را کارمند شماره 59 میخواند و به تازگی کتاب خاطراتش را منتشر کرد در مصاحبهای با روزنامهی وال استریت ژورنال دربارهی ایدهی راه اندازی گوگل پلاس میگوید:
راستش را بخواهید گوگل یک شبکهی اجتماعی راهاندازی نکرد چون مثلا آنها خیلی علاقهمند به تعاملهای اجتماعی گرم هستند، در واقع آنچه برای گوگل در اجتماع این حلقهی دوستان اهمیت دارد و هر روز با ارزشتر میشود اطلاعاتی است که میشود از این راه بدست آورد. اگر آنها نتوانند به این دادهها دسترسی داشته باشند، آن وقت است که گوگل ارزشش را به عنوان یک منبع اصلی اطلاعات از دست خواهد داد.
پس گوگل بخوبی میداند که تمام فعالیتها از به اشتراک گذاشتن لینک، پستها، عکسها و حتی کامنتها در بردارندهی اطلاعات مهمی از رفتار آنلاین کاربران و علاقهمندیهای آنهاست که اگر گوگل میخواهد همچنان در قله باقی بماند نیازمند دسترسی داشتن به این دادههاست. قدرت اصلی گوگل در ساختاری از وب که مبتنی بر Page لینکها بود بر موتورهای جستجو بنا شده و پاسخ دادن به نیازهای کاربران، اما اکنون موتورهای جستجو و بقیهی وب در حال حرکت به سمت سیگنالهای اجتماعی هستند.
بنابراین در چنین روندی طبیعی است که آیندهی موتورهای جستجو وابستگی زیادی به اطلاعاتی خواهد داشت که از شبکههای اجتماعی جمعآوری میشود، یعنی از دست رفتن داشتن یک شبکه اجتماعی قوی برای گوگل فقط باخت در این موضوع نیست بلکه در دراز مدت حتی جایگاه آن را به عنوان یک غول جمعآوری اطلاعات هم به خطر خواهد انداخت، مسئلهای که به شدت بر روابط گوگل با شرکای تجاری و البته منابع درآمدی آن تاثیر خواهد گذاشت.
ادامهی داستان با فیسبوک
فیسبوک اکنون موفقترین شبکه اجتماعیست، اما چه چیزی در فیسبوک بیش از همه گوگل را آزار میداد؟
در جواب باید گفت به احتمال خیلی زیاد دکمه "لایک" فیسبوک از همه برای گوگل نگران کنندهتر بود، اطلاعاتی که فیسبوک از علاقهمندی کاربران به وسیلهی این دکمهی جادویی بدست میآورد بشدت باعث ترس گوگل است، اطلاعاتی که شرکای تجاری و درآمد آگهی بهتری را به سمت فیسبوک میکشاند. از طرف دیگر فیسبوک از اهمیت لایک و نگرانی گوگل آگاه است. آنها به تازگی تغییراتی در استراتژی قبلی خود که گسترش لایک به همهی وب بود ایجاد کردند، برای نمونه فیسبوک با راه انداختن سرویس جدید Timeline اکنون بدنبال آن است که کاربران کمتر برای خواستههایشان مجبور به ترک فضای فیسبوک شوند. Timeline این اجازه را به کاربران میدهد که با کمک اپلیکیشنها مثلا مقالههای مورد علاقهی خودشان از روزنامهها یا سایتهای خبری را در همان فضا مطالعه کنند. برای نمونه گاردین از اولین روزنامههایی است که این امکان را برای خوانندگانش در دسترس قرار داد. طرحی نو از فیسبوک که باعث میشود اطلاعات بیشتری از دسترس گوگل خارج شود.
در نگاه به چنین فضای رقابتی فشردهای است که شاید بشود به رفتار غیر متعارف این روزهای گوگل در بی توجهیش به خواستههای کاربران، و البته اهمیت فوقالعاده گوگل پلاس و دکمه پلاس وان برای آنها پی برد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر